Zoals de meeste mensen ben ik opgevoed op een omnivoor dieet. We aten wel weinig vlees, maar veel zuivelproducten. Toen ik voor het eerst over het veganisme hoorde vond ik het iets extreems. Daarnaast leek het me ook niet gezond. Ik had dan ook nooit kunnen denken dat ikzelf uiteindelijk de overstap zou maken. Het verder nadenken over de impact van mijn voeding/consumptiekeuzes begon pas veel later toen ik samen met mijn vriend begon met yoga. Mijn toenmalige yogadocente stelde voor om de overstap te maken naar het vegetarisme om op die manier onze yogabeoefening te verbeteren. We volgden haar raad op, echter was dit voor mij niet zo moeilijk gezien ik toch al niet veel vlees at. We hadden het gevoel goed en gezond bezig te zijn en waren in de veronderstelling geen bijdrage meer te leveren aan het dierenleed in de vee-industrie. Ook leek deze manier van leven goed samen te gaan met het geweldloze principe uit de yoga sutra’s. We hadden echter totaal geen idee van het dierenleed dat de ei- en zuivelindustrie teweeg brengt en de enorme impact die deze industrieën hebben op het milieu.

Eind 2010 werd mijn vader in het ziekenhuis opgenomen met een extreem hoge bloedsuikerwaarde van rond de 40. Hij bleek diabetes type 2 te hebben en lag voor vijf dagen in coma. Voordat mijn vader in het ziekenhuis werd opgenomen was hij al lange tijd verre van gezond (obesitas en moeite met lopen door een slecht doorbloeding in zijn benen), terwijl hij wel dagelijks fruit, groente en zuivelproducten als kaas, yoghurt en kwark at, hooguit drie keer in de week vlees at en veel wandelde. We kwamen er later achter dat zuivel in steeds meer onderzoeken in verband wordt gebracht met welvaartsziektes als hart- en vaatziekten, verschillende vormen van kanker, obesitas en dus ook diabetes. Hij kwam na vijf dagen weer bij en leeft gelukkig nog steeds, maar wel in slechte gezondheid. Ik en mijn vriend begonnen met het zoeken naar informatie om zijn bloedsuikerwaarden beter te reguleren en in onze zoektocht stuitte we op de documentaire “Reversing diabetes in 30 days“. Mensen in de documentaire genazen van diabetes door het eten van zoveel mogelijk geheel plantaardig voedsel. We waren diep onder de indruk, maar ook verbaasd. Waarom hadden hier we nooit eerder over gehoord? Toen we hiernaar vroegen bij de arts van mijn vader zei deze dat diabetes een ongeneeslijke ziekte is. Volgens haar zou voedsel niet veel verschil maken en zou hij voor de rest van zijn leven afhankelijk zijn van medicatie. Wij waren echter zo gefascineerd door het idee dat plantaardig voedsel een grote positieve invloed kan hebben op de gezondheid dat we verder gingen met ons onderzoek. In ons enthousiasme vertelde we mijn familie over onze bevindingen, maar tegen onze verwachtingen in bleken zij niet geïnteresseerd. Het stopte ons echter niet om dit pad verder te onderzoeken.

In onze zoektocht leerde we niet alleen dat een plantaardig dieet gezonder kan zijn dan een standaard westers dieet, maar werden we ook geconfronteerd met het ethische aspect van onze voedselkeuzes. Na het zien van documentaires als Earthlings en Cowspiracy, maar ook na het lezen van verschillende onderzoeken en boeken werd het voor ons steeds duidelijker dat het eten en gebruiken van dierlijke producten enorme destructieve gevolgen heeft op het milieu en enorm veel dierenleed teweeg brengt. Het was voor zowel mij als mijn vriend dan ook niet meer dan logisch om de overstap te maken naar een veganistische leefwijze.

Veerle van Harten